یا خدا :| من اصن کی گفتم صندلی داغ هستم ؟ :D +در جریانین دیگه؟ که موضوع چیه ؟ :) ++ خب اشاره میکنن فردا 9 صبح باید کامنت رو ببندی :D

داره کاپریس 24 پاگانینی رو میزنه, الان رو اون دو لاچنگاست که نفس گیره و نگاه میکنه به پیانیست ش. دقیقا همینجوری نگاه میکنه. حالا چشماش خراب شد یکم :D کلا چندان قابلیتی در کشیدن چهره ندارم میتونه دوبل کنسرتو باخ هم باشه. چون واسه پاگانینی یکم بی تفاوته چهرش :)))

اصن روایت داریم تو اتاق نوازنده جماعت, مترونوم نباید متوقف بشه. یعنی در صورت خراب شدن مترونوم هم, راه های جذاب زیادی وجود داره ^ــ^ همیشه با صدای مترونوم احساس همزاد پنداری دارم, یادم رفته بود درمورد حرف بزنم. مترونوم خیلی فوق العادست. دیروز که خراب شد مترونمم درصدد برآمدم که از راه های نوین تری است...

گاهی میانِ خلوتِ جمع ، یا در انزوای خویش ، موسیقیِ نگاهِ تو را گوش میکنم! وز شوقِ این محال ، که دستم به دستِ توست، من جای راه رفتن پرواز میکنم ...!

لحظه دیدارِ کنکور نزدیک است باز من دیوانه ام , مستم باز میلرزد دلم, دستم باز گویی در جهان دیگری هستم... + از شدت نگرانی های کنکور و حوالی ش, همینجوری خلوار خلوار موهام میریزه. تا دو ماه دیگه احتمالا کچل شم:|

متاسفانه مرورگر شما، قابیلت پخش فایل های صوتی تصویری را در قالب HTML5 دارا نمی باشد. توصیه ما به شما استفاده از مروگرهای رایج و بروزرسانی آن به آخرین نسخه می باشد با این حال ممکن است مرورگرتان توسط پلاگین خود قابلیت پخش این فایل را برای تان فراهم آورد.

من زیر این عکس برات مینویسم : دنیای زیبایی برایش بود که هیچ وقت از آن سیر نمیشد, از این دنیاها که همه اش بازی در تئاتر ها و نوازندگی در گروه های کوچک است. هرشب با دست هایش به پیانو قدیمی کافه, جان می داد, همانطوری که خودش هرشب از اتمسفر ناب آنجا جان می گرفت. پیانو هم خوشحال میشد, نُت هارا که پشت هم ...

متاسفانه مرورگر شما، قابیلت پخش فایل های صوتی تصویری را در قالب HTML5 دارا نمی باشد.توصیه ما به شما استفاده از مروگرهای رایج و بروزرسانی آن به آخرین نسخه می باشدبا این حال ممکن است مرورگرتان توسط پلاگین خود قابلیت پخش این فایل را برای تان فراهم آورد. param name="AutoStart" value="False"> دریافتسه دق...

بیا یکبار والس تهران بزنیم و حنا. در یک خلوت دنج در مست کننده ترین نقطه شهر, یک خیابان خیلی خاص برای هر 3شنبه شب. یک زاویه روح بخش، مشرف به انقلاب. والس تهران بزنیم و یک مشت حرف که توی سرت جمع میشود و از قلبت بیرون می ریزد زیر نور کم و سقف آبی آسمان, یک صندلی چوبی که همیشه بوی حضورت روی آن باقی می م...

دایی نگاه میندازه به موهام که پر از فرهای شلخته و توهم توهمهسرشو به معنی اینکه باید مرتب باشم و نیستم تکون میدهدارم درس میخونم, پس نگاهش نمیکنم حواسم پرت نشهفکر میکنه قهرم بلند بلند میخندهمیگم: دایی چجوری نمیدونی که من همیشه همیننقدر شلخته م؟میگه این بده و نباید شلخته باشم

در راستای ذوق مرگی هایم در این پست و عکس باورنکردی بالا باید اعلام کنم: لازمه بگم برای بیان احساساتم هیچ کلمه یا حرف یا جمله ای رو پیدا نمیکنم یا خودتون الان در جریانین کامل؟؟؟ اصن نگاه عکس میکنم میمیرم... یعنی چی آخه, چجوری این میتونه واقعی باشه؟؟

این حجم از تحمل کردن در من، بی سابقه ست اصلا....

عاشق شده و حساس. دست و پاشو گم میکنه. استرس میگیره. ذوق میکنه, از ته دل میخنده, اسممو با یه شوق خاصی صدا میکنه(اسم کسی که عاشقش شده لیلائه واسه همین رو اسم "لیلا" جالب شده واکنشش! بعله! اسم منم خز شد رفت:| ) سوار ماشین شدیم که برگردیم, رو به روی دایی گفتم: این فوق العاده ست. فوق العاده ست دایی. مبار...

من هر شب این موقع قرار دارمهفته بعد این موقع قرار دارم درست ساعت 9 و 18 دقیقه شبهر چی به مامان اصرار میکنم بیا بریم سر قرار, نمیادمیگه کلی کار دارم, مثل تو دیوانه نیستم که بیام زل بزنم به ماه علی گفت میاد, اما 9 و نیممیاد کنار پنجره اتاقش و از اونجا نگاه میکنه دایی هم ک هیچی. لیلای جدیدی پیدا کرده ا...

دیروز روز عجیبی بود ,خیلی عجیب. اولا که هنوز باورم نمیشه اصلا و ابدا یه حجم از انرژی داشتم که نمیدونستم چیکارش کنم. نمیدونستم گاهی اینقدر میتونم خجالتی باشم حتی, حتی نمیدونستم چطوری تشکر کنم یا عذرخواهیخیلی خوشحال بودم, خیلی خوشحالم, من واقعا ذوق زده م. باور نمیکنم, نگاه میکنم به این ماهه, اشکم درمی...

دیروز ما زندگی را به بازی گرفتیمامروز او ما رافردا...؟

امروز درموردش با سارا حرف میزدم که نمیدونی چقدر خوبه, گفتم فلسفه میخونه, موسیقی میشناسه, بجای تو میگه "شما", خیلی خوب میخنده, آرومه , کسل کننده نیست, کلمه هایی که انتخاب میکنه فرق داره, بلده چجوری حرف بزنه آدم قانع شه, صداش... اون یه لعنتی به تمام معناست... شگفت انگیزه... سارا لب خند زد. گفتم میترسم...

بخوابیم اقا، بخوابیم، اونقدر بخوابیم که وقتی بیدار شدیم چیز زیادی یادمون نیاد، بعد دوباره برای اولین بار حرف بزنیم, غرور و تعصب بخونیم، بابالنگدراز ببینیم، سعدی و حافظ حفظ کنیم، نون پنیر گوجهی عصرونه بخوریم و فکر کنیم چقدر از آدم پولدارا خوشبختتریم، باز موقع بیرون رفتن تیپ بزنیم و ادای توجه نکردن به...

همه چیز به همون سرعتی که معنا میگیره معناش رو از دست میده، بنظر این یکجور رسم و قانونه، هیچ چیز مثل قبل باقی نمیمونه چون الان دیگه قبل نیست، الان الانه و خیلی زود هم قراره ناپدید بشه، حتی اگر کاملا بیحرکت بمونی هم چند لحظهی بعدش همون قبلی نیستی، کلی سلول قدیمی توی بدنت مرده، قلبت کمی کندتر یا تندتر ...

یکى از واضح و مشخص و اغراق آمیز ترین نوع ترسها وقتی ئه که یهو تاکسی از مسیر همیشگیش نمیره